De auto is altijd een beetje reizen - deel 2- in Melbourne

Eens aangekomen in Melbourne was het een en al relaxen...Steve en ik bleven logeren op het appartement van Leanne en vriend Peter en de rest van de familie (steve heeft behalve Leanne nog 2 oudere zussen. Nicki heeft 3 kinderen: Isiah, Ethan en Indy. Gillian is getrouwd met peter en heeft 2 kinderen: Georgie en bella. Verder is er ook nog de oudste van de familie, broer Robert) bleef een paar dagen op een van die serviced appartments, iets sjiek:) Niet dat wij te klagen hadden want het appartement van Leanne is in het midden van de stad op de hoofdstraat, op de bovenste verdieping van een heel leuk gebouw en heeft bovendien ook nog een enorm balkon met uitzicht over de hele stad. We zijn dus een paar dagen de stad gaan verkennen, gaan wandelen in parken en langs rivieren, doorheen china town (weer eens die omgekeerde cultuurshock). Het grote feest was op zaterdag en het was goed. Steve en ik hebben ons voornamelijk bezig gehouden met het vertellen van china verhalen, het bewaken van de enorme kom sangria en het eten van ettelijke prawns/shrimps on the barbie. Het was een goed feest en Leanne had zalig lekker eten gemaakt (steve en ik hebben op dit moment nog steeds een fixatie op westers eten en kunnen echt uuuren over eten doorbomen) en wij, een vriend uit VK en Peter vonden het natuurlijk ook nodig eventjes het Melbournse nachtleven in te duiken en kwamen zo terecht in de Cookies bar, met 1000den bieren en nog veel meer wijnen, en we zijn daar wel eventjes blijven hangen…

Na 5 dagen Melbourne was er natuurlijk ook nog de terugtocht, hardcore de 1000 km terug naar huis want ik had een paar dagen daarna een interview en Steve moest de week daarop beginnen werken, dus we hadden geen tijd meer om nog veel rond te hangen. Maar wie mij een beetje kent weet dat ik niet liever doe dan in een rijdende auto zitten uit het raam staren, en hoewel steve zijn papa zo vriendelijk (en out of zijn mind) was geweest om mij bij op de autoverzekering te zetten heb ik toch maar mijn handen van het stuur gehouden. We hebben toch wel een aantal uren over de terugtocht gedaan en het was relaxerend het australische landschap voorbij te zien gaan, het ziet er toch weer wat anders uit dan wat ik tevoren gezien heb. Ze hebben hier vooral gumtrees en die hebben op een andere manier blaadjes dan de bomen bij ons thuis (ik had beter moeten opletten in die lessen biologie van vroeger). Het is ook redelijk droog op sommige plekken (australie zit middenin een grote droogte) en er zijn echt overall schapen te zien. Ik had natuurlijk gehoopt op heelder horden (hm, maatwoord?) kangoeroes maar ik heb er uiteindelijk slechts 1 levend exemplaar gezien, en ongeveer 70 dode beesten langs de kant van de weg. Ik had natuurlijk ook weer wilde plannen om veel foto’s te nemen die ik dan aan iedereen zou kunnen laten zien, maar ik en mijn plannen…het is er uiteindelijk slechts eentje geworden, maar wel van een hele mooie boom. Een weer in Newcastle aangekomen ws het een en al voorbereiden van verhuis en werk en we moesten in het weekend ook nog naar een trouwfeest waar ik slechts twee dingen over ga zeggen: het was bar koud en het heeft de hele dag geregend; en er was steak met caramelsaus.