Heel heel heel erg warm...

Net terug van een weekend aan het strand. Hoewel Newcastle vlak aan het strand ligt besloten Steve en Chris, de beste vriend van Steve, dat een weekend in Shoal bay hier ongeveer een uur vandaan misschien geen slecht idee zou zijn. Ik dus in ijltempo nog op zoek gegaan naar een bikini en op zaterdagochtend vertrokken we dan ook gepakt en gezakt met tenten, frigoboxen (die hier eski’s heten, door mij onopzettelijk omgedoopt naar eskimo’s), ettelijke zakken dorito’s en crackers met brie, die behoorlijk gelopen heeft. De lente is hier net begonnen, en normaal gezien schommelt de temperatuur ergens rond de 24 graden. Dit weekend echter was 30 graden beloofd maar het is er uiteindelijk 34 geworden en het was ongelooflijk warm. Het zeewater was volgens Steve ‘toch wel nog een beetje koud, amper 18 graden’, warmer dus dan de noordzee ooit geraakt, en de auto stond nog niet goed stil of ik lag al in het kristalheldere water te plonsen. Ik had voor alle zekerheid ook een driedubbele laag factor 30 gesmeerd (een harbinse winter zorgt ervoor dat je benen de kleur hebben van plattekaas gemengd met yoghurt en mayonaise), maar toch nog verbrand! ’s Avonds onze tent ongeveer opgezet gekregen op de camping zich op 60 meter van het strand bevindt, en de halve nacht zitten tetteren voor de tent bij kaarslicht en met het rustgevende geklots van de zee op de achtergrond (en het was dus geen cassetje met relaxmuziek he).

Niettegenstaande ik maar 5 uur had geslapen ben ik de volgende dag hyperactief opgestaan, gelukkig, want One Mile beach stond op het programma, en waar Shoal Bay een bay is (ahum) en het water dus heel erg kalm is, is One Mile beach wel vlak aan de kust en lijkt het dus verdacht veel op die Australische stranden die je wel eens op TV ziet. Wij drieën dus de zee in, en ik was nog geen meter ver of de golven sloegen me om de oren en ik was er ook eventjes echt van overtuigd dat ik mijn nieuwe bikini al kwijt was. Ik heb al mijn langvergeten zwemkunsten moeten bovenhalen, kwestie van niet te verdrinken, en na 10 minuten stond ik nat in het zweet, hoewel ik me wel in het water bevond, en was compleet uitgeput. Heb me voorgenomen wat vaker te gaan zwemmen. De namiddag hebben we het was rustiger aangedaan en zijn nog een beetje gaan rondhangen op een iets kalmer strand, waar ik tot aan mijn knieën in het water stond en op nog geen 5 meter van mij drie dolfijnen voorbijzwommen. Dolfijnen!! 5 meter!!!Op de weg terug naar huis stonden de bomen in brand, de eerste bosbranden van het jaar, veel te vroeg in de lente en heel akelig om zien. Zes mensen in de buurt zijn hun huis kwijt en het verschrikkelijke is dat de meeste van die branden zijn aangestoken door minderjarigen die blijkbaar niks anders te doen hebben. En volgens de locale Frank Debosere gaat het een lange, hete zomer worden…